รับร่าง Privacy Policy เว็บไซต์และร้านค้าออนไลน์ โดยทนาย ให้ตรงกับสิ่งที่เว็บส่งออกจริง

ร้านออนไลน์ที่มี Privacy Policy อยู่ท้ายเว็บแล้ว ยังต้องตรวจว่าข้อความตรงกับการทำงานของร้านหรือไม่ โดยเฉพาะเว็บที่ติด Meta Pixel, Google Analytics เชื่อมระบบชำระเงิน ส่งคำสั่งซื้อให้ขนส่ง หรือเก็บแชตผ่าน LINE OA หน้าที่ตาม PDPA คือแจ้งลูกค้าให้ครบและทันเวลาว่าเก็บข้อมูลอะไร ใช้ทำอะไร ส่งให้ใคร และใช้สิทธิอย่างไร การนำเทมเพลตมาเปลี่ยนชื่อร้านไม่ได้ทำให้ข้อมูลเหล่านี้ตรงกับระบบโดยอัตโนมัติ

สำนักงานกฎหมายยอดทิพย์ธรรมรับร่าง Privacy Policy เว็บไซต์และร้านค้าออนไลน์ รวมถึงตรวจนโยบายเดิมตามข้อมูลการทำงานของร้าน ส่งลิงก์เว็บหรือหน้าร้านทาง LINE พิมพ์ “ร่างนโยบายเว็บ” สำนักงานเสนอขอบเขตและค่าบริการภายใน 1 วันทำการหลังได้รับข้อมูลครบ ระยะส่งร่าง 3–5 วันทำการหลังได้รับข้อมูลครบและตกลงเริ่มงาน แก้ร่างเบื้องต้น 2 รอบ โดยหารือรายละเอียดและเงื่อนไขในข้อตกลงว่าจ้างก่อนเริ่ม รับงานภาษาไทย จีน และอังกฤษ

ผู้ตรวจทาน: นายเอกราช ทิพย์แมม ทนายความ เลขใบอนุญาต 2114/2569

Privacy Policy, Cookie Policy, เงื่อนไขการใช้งาน และแบบขอความยินยอม ต่างกันอย่างไร

เอกสารเหล่านี้ตอบคนละคำถาม การรวมไว้ใต้ปุ่ม “ยอมรับ” ปุ่มเดียวทำให้แยกไม่ออกว่าลูกค้ารับทราบข้อมูล ตกลงซื้อสินค้า หรือยินยอมให้ติดตามเพื่อโฆษณา

Cookie Policy ต้องตรงกับแบนเนอร์และการทำงานจริง ถ้าเขียนว่าเริ่มติดตามหลังอนุญาต ระบบก็ต้องทำเช่นนั้น ดูการแยกประเภทคุกกี้และการทดสอบใน คุกกี้เว็บไซต์ต้องขอความยินยอมไหม คู่มือคุกกี้แบนเนอร์ของ GPPC เป็นเอกสารประกอบการออกแบบ ไม่ใช่ประกาศที่บังคับให้ทุกเว็บใช้สีหรือหน้าตาเดียวกัน

เงื่อนไขการใช้งานเป็นสัญญา ร่างแยกได้ผ่าน บริการร่างและตรวจสัญญา

เว็บไซต์และร้านออนไลน์ต้องมี Privacy Policy ไหม

เมื่อร้านเก็บข้อมูลส่วนบุคคลจากลูกค้า ร้านมีหน้าที่แจ้งรายละเอียดตามมาตรา 23 ก่อนหรือขณะเก็บ เว้นแต่ลูกค้าทราบรายละเอียดนั้นอยู่แล้ว กฎหมายไม่ได้บังคับชื่อหน้าว่าต้องใช้คำว่า “Privacy Policy” แต่หน้าเว็บชื่อนี้เป็นช่องทางที่เหมาะกับการรวบรวมคำแจ้งซึ่งลูกค้าเปิดอ่านได้ สิ่งที่ต้องตรวจคือเนื้อหาครบหรือไม่ และลูกค้าเห็นทันก่อนข้อมูลถูกเก็บหรือไม่

ข้อมูลที่ต้องตรวจมีทั้งชื่อ ที่อยู่ คำสั่งซื้อ แชต และตัวระบุบนเว็บที่อาจระบุตัวบุคคลได้โดยตรงหรือโดยอ้อม ไม่จำกัดเฉพาะช่องกรอกข้อมูล

เว็บโปรไฟล์ไม่มีฟอร์ม ก็ยังต้องถามคนทำเว็บ

เว็บที่มีเพียงแนะนำบริษัทอาจติดเครื่องมือวิเคราะห์ แผนที่ วิดีโอ ปุ่มแชต หรือปลั๊กอินภายนอกไว้ คนทำเว็บควรบอกได้ว่าเครื่องมือใดติดต่อผู้ให้บริการเมื่อเปิดหน้า และข้อมูลอะไรถูกส่งไป การสรุปว่า “ไม่มีฟอร์มจึงไม่เก็บข้อมูล” ก่อนตรวจเครื่องมือเหล่านี้จะทำให้นโยบายขาดกิจกรรมจริง

ร้านวางข้อความสั้นใกล้ฟอร์มหรือหน้าชำระเงินพร้อมลิงก์ฉบับเต็มได้ แต่ต้องให้เห็นทันก่อนหรือขณะเก็บข้อมูล ควรตรวจจุดแจ้งบนคอมพิวเตอร์และมือถือ ไม่อาศัยเพียงลิงก์ท้ายเว็บ

ร้านขนาดเล็กก็ต้องประเมินหน้าที่ตามกิจกรรม ดูขอบเขตใน ร้านค้าและธุรกิจเล็กต้องทำ PDPA แค่ไหน

ข้อมูลจากหน้าร้านไหลไปที่ใครบ้าง

ลองไล่คำสั่งซื้อหนึ่งรายการว่าใครรับชำระ จัดสินค้า จัดส่ง และเก็บประวัติ บางข้อมูลเดินผ่านหลังบ้านร้าน แต่บางข้อมูลเดินจากเบราว์เซอร์ลูกค้าถึงระบบภายนอกโดยตรง

ผู้รับที่ร้านใช้จริงต้องปรากฏในคำแจ้งอย่างน้อยเป็นประเภทตามมาตรา 23(4) โดยชัดพอให้ลูกค้ารู้ว่าใครเกี่ยวข้อง ไม่เขียนว่า “ส่งให้ผู้ใดก็ได้” หรือใส่เครื่องมือเผื่อไว้ทั้งที่ไม่ได้ใช้

ต้องตรวจบทบาทผู้รับตามงานจริง ไม่เหมาว่าทุกบริษัทเป็นผู้ประมวลผล หากผู้รับทำงานในฐานะผู้ประมวลผลต้องจัดข้อตกลงตามมาตรา 40 การมีนโยบายไม่แทน สัญญา DPA กับผู้รับจ้าง

การส่งข้อมูลต่างประเทศต้องเข้าเงื่อนไขตามมาตรา 28–29 ไม่ใช่เขียนแจ้งแล้วโอนได้ทุกกรณี ดู เซิร์ฟเวอร์ต่างประเทศและการโอนข้อมูล ส่วนการแยกงานของร้านกับแพลตฟอร์มอ่านใน PDPA ร้านค้าออนไลน์และ Marketplace

6 รายการที่ Privacy Policy ร้านค้าต้องมี ตามมาตรา 23

ตารางนี้แปลงรายละเอียด 6 รายการของมาตรา 23 เป็นข้อมูลที่ร้านต้องเตรียมให้ผู้ร่าง โดยเติมตามกิจกรรมจริง

แจ้งสิทธิตามมาตรา 23(6) พร้อมเงื่อนไขและช่องทางที่มีคนรับจริง ร้านควรกำหนดผู้รับผิดชอบและวิธีตรวจตัวตนเท่าที่จำเป็น ดู ขั้นตอนรับคำขอใช้สิทธิตั้งแต่ต้นจนจบ

แยกเหตุผลที่ใช้ข้อมูลให้ลูกค้าเห็น

การส่งสินค้าอาจอาศัยฐานสัญญาตามมาตรา 24(3) เมื่อเข้าเงื่อนไข แต่การนำประวัติซื้อไปสร้างกลุ่มโฆษณาต้องประเมินแยก การได้อีเมลเพื่อยืนยันคำสั่งซื้อจึงไม่ได้ทำให้ส่งโปรโมชั่นได้เสมอ

เทมเพลตต่างประเทศมักใส่ช่องติ๊กว่า “อายุเกิน 18 ปี” แต่ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 19 ผู้ที่อายุยังไม่ครบ 20 ปีบริบูรณ์ยังเป็นผู้เยาว์ เว้นแต่บรรลุนิติภาวะโดยการสมรสตามมาตรา 20 ของประมวลกฎหมายเดียวกัน ช่องติ๊กนี้จึงใช้แทนการตรวจเงื่อนไขความยินยอมตามมาตรา 20 ของ PDPA ไม่ได้ ดู ข้อมูลเด็กและผู้เยาว์

ข้อมูลพนักงานมีวัตถุประสงค์และผู้รับต่างจากลูกค้า จึงควรแยก Privacy Notice พนักงานและผู้สมัครงาน ออกจากนโยบายหน้าร้าน

เทมเพลตและปลั๊กอินสร้างนโยบาย มักขาดอะไร

เปิดนโยบายเทียบเช็กลิสต์นี้ จุดที่ตอบไม่ได้ให้คนทำเว็บหรือผู้ดูแลร้านยืนยันก่อนแก้ ใช้เทมเพลตเดิมเป็นฐานตรวจได้

1. ผู้รับผิดชอบไม่ตรงผู้ขายจริง มีเพียงชื่อแบรนด์หรือชื่อจากเทมเพลต ต้องใส่ผู้ควบคุมข้อมูล สถานที่ และช่องทางติดต่อจริง
2. เขียนว่า “ไม่ส่งข้อมูลให้บุคคลที่สาม” ทั้งที่มีขนส่ง ระบบชำระเงิน หรือ Pixel ต้องทำรายการผู้รับและเขียนขอบเขตการส่งให้ตรง
3. ไม่บอกระยะเก็บ หรือใช้คำว่า “ตราบเท่าที่จำเป็น” โดยไม่มีรายละเอียดให้คาดหมายได้ ควรแยกข้อมูลคำสั่งซื้อ สมาชิก และแชต พร้อมตรวจเหตุที่ต้องเก็บต่อหลังปิดบัญชี
4. ช่องทางใช้สิทธิไม่มีคนรับ ให้ตรวจอีเมลและกำหนดผู้รับผิดชอบก่อนประกาศใช้
5. ผูกการตลาดไว้กับปุ่มยอมรับนโยบายหรือตั้งช่องยินยอมไว้ล่วงหน้า ต้องแยกการซื้อสินค้า การรับทราบคำแจ้ง และการเลือกกิจกรรมที่อาศัยความยินยอมให้เห็นบนหน้าจอ
6. อ้าง GDPR ทั้งฉบับโดยไม่ตรวจ PDPA ไทย กฎหมายต่างประเทศต้องประเมินตามข้อเท็จจริง ไม่เหมาว่าร้านไทยทุกร้านต้องใช้ GDPR
7. นโยบายกล่าวเฉพาะหน้าเว็บ แต่ร้านรับเรื่องผ่าน LINE OA เชื่อม CRM ใช้แชตบอต หรือมีสมาชิกสะสมแต้ม ให้ตรวจข้อมูลใน ระบบสมาชิก และ แชตบอต ให้ตรงกับช่องทางที่ลูกค้าใช้จริง
8. มีแต่ภาษาอังกฤษหรือศัพท์เทคนิคที่ลูกค้าไม่เข้าใจ ควรใช้ภาษาของผู้อ่านและให้ฉบับต่างภาษาสื่อเรื่องเดียวกัน
9. ใช้ช่องติ๊กอายุเกิน 18 ปีจากเทมเพลตต่างประเทศ ทั้งที่กฎหมายไทยให้บรรลุนิติภาวะเมื่ออายุ 20 ปีบริบูรณ์ เว้นแต่บรรลุนิติภาวะโดยการสมรส ต้องตรวจเงื่อนไขตามมาตรา 20 ของ PDPA แยก ไม่ใช้ช่องติ๊กนี้แทน

เทมเพลตไม่เห็นการตั้งค่าหรือการเพิ่มเครื่องมือของร้าน หากนโยบายไม่เคยเปลี่ยนตามระบบ ดู มี Privacy Notice แล้วทำไมยังไม่พร้อม ควบคู่กับรายการเครื่องมือที่ใช้อยู่

ใช้เทมเพลตอยู่แล้วแต่ไม่แน่ใจว่าตรงกับเว็บไหม ส่งลิงก์เว็บหรือหน้าร้านพร้อมนโยบายเดิมทาง LINE @995iqtpa พิมพ์ “ร่างนโยบายเว็บ” สำนักงานเสนอขอบเขตและค่าบริการภายใน 1 วันทำการหลังข้อมูลครบ หากยังไม่มีรายการเครื่องมือ ให้คนทำเว็บจัดรายการและผลทดสอบมาเพื่อประกอบการร่าง

ตัวอย่างข้อความ Privacy Policy ร้านค้าออนไลน์

ตัวอย่างสมมติ ต้องเติมให้ตรงระบบของร้านก่อนใช้ ข้อความสี่ชุดนี้เป็นเพียงบางส่วนของนโยบาย ไม่ใช่ฉบับครบตามมาตรา 23 และไม่ใช่หลักฐานว่าร้านมีสิทธิใช้ข้อมูลตามที่เขียนแล้วทั้งหมด ช่องว่างต้องมีผู้รับผิดชอบยืนยันก่อนนำขึ้นเว็บ

ตัวอย่างที่ 1 ส่งข้อมูลให้ผู้ให้บริการ

เพื่อส่งสินค้าที่ท่านสั่ง ร้านส่งชื่อ ที่อยู่ และเบอร์โทรของผู้รับให้ [บริษัทขนส่ง] และส่งเลขคำสั่งซื้อกับยอดชำระให้ [ผู้ให้บริการรับชำระเงิน] ร้านไม่ได้เก็บเลขบัตรเครดิตของท่าน

ตรวจระบบรับชำระก่อนยืนยันว่าไม่เก็บเลขบัตร หากร้านรับภาพบัตรผ่านแชตหรือได้ข้อมูลบัตรกลับมา จะใช้ประโยคนี้ไม่ได้

ตัวอย่างที่ 2 คุกกี้และเครื่องมือโฆษณา

เว็บไซต์ใช้คุกกี้ที่จำเป็นต่อการเข้าสู่ระบบและตะกร้าสินค้า ส่วน [Google Analytics และ Meta Pixel] จะทำงานเมื่อท่านเลือกอนุญาตในแบนเนอร์ ข้อมูลบางส่วนอาจส่งไปยังผู้ให้บริการในต่างประเทศตามรายละเอียดใน [นโยบายฉบับเต็ม] และท่านเปลี่ยนการตั้งค่าได้ที่ [ลิงก์ตั้งค่าคุกกี้]

ตัวอย่างนี้ใช้เมื่อร้านอาศัยความยินยอมและหยุดเครื่องมือก่อนอนุญาตจริง ให้ทีมเว็บยืนยันตามแนวตรวจใน บทความคุกกี้เว็บไซต์ และต้องตรวจเงื่อนไข การโอนข้อมูลต่างประเทศ แยกจากการขออนุญาตคุกกี้

ตัวอย่างที่ 3 ข่าวสารและโปรโมชั่น

ร้านส่งโปรโมชั่นทาง [LINE OA หรืออีเมล] เมื่อท่านเลือกรับในช่องที่แยกจากการสั่งซื้อ ท่านหยุดรับได้ทุกเมื่อโดย [วิธีถอนที่ง่ายเท่าตอนสมัคร] ข้อความเกี่ยวกับคำสั่งซื้อ เช่น เลขพัสดุ ยังส่งตามปกติ

ตัวอย่างนี้ใช้ฐานความยินยอม หากใช้ฐานอื่นให้ปรับตามข้อเท็จจริง แต่ยังต้องรองรับสิทธิคัดค้านการตลาดแบบตรงตามมาตรา 32(2) และยุติการใช้เพื่อวัตถุประสงค์นั้นเมื่อคัดค้าน ดู วิธีจัดการคำขอหยุดรับการตลาด

ตัวอย่างที่ 4 ระยะเก็บข้อมูล

ร้านเก็บข้อมูลคำสั่งซื้อ [ระยะเวลา] เพื่อจัดการคืนสินค้า งานบัญชี และหน้าที่ตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ข้อมูลสมาชิกเก็บจนท่านปิดบัญชี แล้วลบหรือทำให้ระบุตัวไม่ได้ภายใน [ระยะเวลา] โดยแยกข้อมูลที่ต้องเก็บต่อเพื่อหน้าที่ตามกฎหมายหรือข้อพิพาทตาม [รายละเอียดระยะเก็บ]

กำหนดระยะตามหน้าที่ของร้าน ไม่ใช้จำนวนปีเดียวครอบทุกข้อมูล การปิดบัญชีไม่ได้ทำให้เอกสารที่กฎหมายกำหนดให้เก็บต้องถูกลบทันที และการเก็บต่อเพื่อหน้าที่นั้นไม่ได้อนุญาตให้กลับไปทำการตลาด

เก็บฉบับประกาศใช้ วันที่เริ่มใช้ และหน้าจอจุดแจ้ง เพื่อยืนยันได้ว่าลูกค้าเห็นคำแจ้งฉบับใด

เลนส์ทนายยอดทิพย์ธรรม: นโยบายที่เขียนว่า “ไม่ส่งให้ใคร” จะถูกอ่านเทียบกับเว็บจริง

คำว่า “ข้อมูลปลอดภัย ไม่ส่งให้บุคคลที่สามทุกกรณี” อาจทำให้เจ้าของร้านสบายใจตอนอ่าน แต่ถ้ามีการส่งที่อยู่ให้ขนส่งหรือส่งตัวระบุไปยังแพลตฟอร์มโฆษณา คำแจ้งนี้กลับไม่ตรงกับงานที่ร้านจำเป็นต้องทำ การเขียนตามข้อเท็จจริงว่ามีผู้รับกลุ่มใดและใช้เพื่ออะไร ช่วยให้ตอบคำถามลูกค้าได้ตรงกว่า

สมมติร้านใช้ข้อความว่าไม่เปิดเผยข้อมูล แต่ฝ่ายการตลาดนำอีเมลลูกค้าเก่าไปจับคู่กลุ่มเป้าหมายโฆษณา เมื่อมีคำถาม ร้านต้องอธิบายทั้งเหตุที่นำข้อมูลไปใช้ ฐานกฎหมาย ผู้รับข้อมูล และสิ่งที่เคยแจ้งลูกค้า การแฮชอีเมลหรือเบอร์โทรก่อนส่งไม่ได้ทำให้ข้อมูลพ้นจากการเป็นข้อมูลส่วนบุคคลเสมอไป หากยังใช้จับคู่หรือเชื่อมถึงบุคคลได้

รายงานข่าว ไทยโพสต์วันที่ 21 ตุลาคม 2569 อ้างข้อมูลที่ สคส. เปิดเผย โดยระบุประเด็นตามมาตรา 27 เรื่องการเปิดเผยข้อมูลโดยไม่ได้รับความยินยอม 1,025 เรื่อง เป็นประเด็นที่มีการร้องเรียนสูงในข้อมูลที่รายงาน ตัวเลขนี้เป็นเรื่องร้องเรียน ไม่ใช่จำนวนร้านออนไลน์ที่ถูกปรับ และการพิจารณาแต่ละเรื่องยังต้องตรวจว่ามีฐานกฎหมายอื่นที่อนุญาตให้ใช้หรือเปิดเผยโดยไม่ต้องขอความยินยอมหรือไม่

เวลาตรวจนโยบาย ทนายจึงควรได้เห็นมากกว่าข้อความท้ายเว็บ ได้แก่ หน้าฟอร์มที่ลูกค้าใช้ รายการผู้รับข้อมูล ผลตรวจเครื่องมือ และวิธีตอบคำขอหยุดรับโปรโมชั่น เอกสารที่ร่างเสร็จช่วยกำหนดคำแจ้ง แต่ไม่ได้แก้การตั้งค่าเว็บแทนทีมเทคนิคหรือรับรองว่าจะไม่เกิดข้อร้องเรียน

ขายผ่าน Shopee หรือ Lazada อย่างเดียว ต้องมีนโยบายของร้านเองไหม

การมีนโยบายของแพลตฟอร์มไม่ได้ทำให้การใช้ข้อมูลทุกอย่างของร้านถูกแจ้งแทนแล้ว ต้องดูว่าร้านได้รับข้อมูลใด ใช้ทำอะไร และคำแจ้งที่ลูกค้าเห็นครอบคลุมการใช้ของร้านหรือไม่ หากร้านเก็บข้อมูลจากลูกค้าโดยตรงยังต้องดูมาตรา 23 ส่วนข้อมูลที่รับจากแพลตฟอร์มหรือแหล่งอื่นต้องตรวจมาตรา 25 และเงื่อนไขที่เกี่ยวข้อง

การใช้ข้อมูลเพื่อจัดส่งสินค้าตามคำสั่งซื้อ กับการนำรายชื่อลูกค้าออกจากแพลตฟอร์มมาเพิ่มเพื่อน LINE ทำสมาชิก หรือส่งโฆษณา เป็นคนละกิจกรรม อย่าถือว่าลูกค้ากดยอมรับนโยบายแพลตฟอร์มแล้วเท่ากับยินยอมให้ร้านใช้ข้อมูลนอกแพลตฟอร์มได้ทุกอย่าง

ข้อมูลที่ได้มาจากแพลตฟอร์มมีกรอบเวลาแจ้งต่างกันตามกรณี ไม่ใช่รอได้ 30 วันเสมอ ให้ทนายตรวจตามมาตรา 25 และการใช้จริงของร้าน

ร้านไม่จำเป็นต้องเปิดเว็บไซต์ใหม่เพียงเพื่อให้มีหน้าชื่อ Privacy Policy แต่ต้องเลือกช่องทางแจ้งที่ลูกค้าเข้าถึงได้และสอดคล้องกับข้อกำหนดของแพลตฟอร์ม งานร่างจึงควรรวมการตกลงว่าจะวางหรือส่งคำแจ้งตรงไหน อ่านการแยกหน้าที่เพิ่มเติมใน PDPA ร้านค้าออนไลน์และ Marketplace

ร่างเอง ใช้ปลั๊กอิน หรือให้ทนายร่าง

เลือกตามสิ่งที่ร้านตรวจเองได้และงานที่ต้องการให้ผู้รับจ้างรับผิดชอบ ทุกวิธีต้องใช้ข้อมูลจริงของร้านและผลตรวจจากทีมเว็บ

เมื่อเพิ่มเครื่องมือหรือเปลี่ยนวิธีขาย ให้มีคนแจ้งผู้ดูแลนโยบายเพื่อทบทวนข้อความด้วย

รับร่าง Privacy Policy เว็บไซต์ ค่าบริการและขั้นตอน

ค่าร่าง Privacy Policy ประเมินตามช่องทางขาย จำนวนกิจกรรมและผู้รับข้อมูล เอกสารเดิม ภาษาที่ต้องใช้ และรายการเอกสารที่ต้องจัดทำ สำนักงานให้คุยรายละเอียดก่อนเสนอราคา เพื่อแยกให้ชัดว่าต้องการนโยบายหนึ่งฉบับหรือชุดเอกสารเว็บไซต์ โดยระบุค่าบริการและเงื่อนไขภาษีในใบเสนอราคาก่อนเริ่มงาน

สำนักงานเสนอขอบเขตและค่าบริการภายใน 1 วันทำการหลังได้รับข้อมูลครบ กำหนดส่งร่าง 3–5 วันทำการหลังข้อมูลครบและตกลงเริ่มงาน แก้ร่างเบื้องต้น 2 รอบ โดยรายละเอียดการแก้และกรณีเพิ่มงานให้คุยตกลงในขอบเขตว่าจ้าง รับภาษาไทย จีน และอังกฤษ ลูกค้าควรแจ้งตั้งแต่ต้นว่าต้องการฉบับภาษาใดบ้าง เพราะการรับงานหลายภาษาไม่ได้หมายความว่าทุกงานรวมครบสามภาษาในราคาเดียว

สิ่งที่ต้องแยกให้ชัดก่อนเริ่มงาน

สำนักงานรับร่างและตรวจข้อความทางกฎหมายตามขอบเขตที่ตกลง ส่วนคนทำเว็บของลูกค้ารับผิดชอบตรวจแท็ก คุกกี้ และส่งผลทดสอบ เช่น เครื่องมือใดทำงานก่อนเลือกอนุญาต หลังปฏิเสธ และเมื่อเปลี่ยนการตั้งค่า ทนายใช้ผลนั้นประกอบการระบุวัตถุประสงค์ ผู้รับ และข้อความที่ใช้ได้จริง งานลงปลั๊กอิน แก้โค้ด หรือทดสอบระบบไม่ถูกรวมเป็นงานของสำนักงานโดยอัตโนมัติ

ระบุสิ่งส่งมอบในขอบเขตให้ชัด ทั้งชื่อเอกสาร ภาษา และข้อความสำหรับจุดเก็บข้อมูลที่รวมในงาน เพื่อให้ร้านตรวจรับได้

ขั้นตอนรับงาน

1. ส่งลิงก์เว็บหรือหน้าร้าน พร้อมบอกช่องทางขายและสิ่งที่ต้องการ เช่น เปิดเว็บใหม่ ตรวจเทมเพลตเดิม หรือเพิ่มภาษา
2. ร้านและทีมเว็บจัดรายการข้อมูล เครื่องมือ ผู้รับ และผลทดสอบที่จำเป็น สำนักงานหารือประเด็นที่ยังไม่ชัดก่อนยืนยันว่าข้อมูลครบ
3. สำนักงานเสนอขอบเขตและค่าบริการภายใน 1 วันทำการหลังข้อมูลครบ เมื่อตกลงเริ่มงานจึงนับระยะส่งร่าง 3–5 วันทำการตามเงื่อนไขที่แจ้ง
4. ร้านตรวจข้อเท็จจริงและรวบรวมข้อแก้ไขตามรอบที่ตกลง ทีมเว็บนำข้อความไปวางในจุดที่ใช้จริงและตรวจว่าระบบสอดคล้องก่อนเปิดใช้งาน

หากต้องการทำเอกสารพนักงานไปด้วย ให้แยก งานร่าง Privacy Notice พนักงาน ออกจากนโยบายลูกค้า และแจ้งว่าต้องการให้เสนอพร้อมกันหรือแยกงาน จะได้ไม่ใช้เอกสารผิดกลุ่มคน

ทางไปต่อ: ส่งอะไรมาให้ทนายประเมิน

เริ่มส่งลิงก์เว็บหรือหน้าร้านได้ โดยไม่ต้องส่งฐานข้อมูลลูกค้าทั้งชุด รายการที่ช่วยกำหนดขอบเขตได้คือ

• ลิงก์เว็บไซต์ หน้าร้าน และนโยบายที่ใช้อยู่ ถ้ามีเว็บหลายโดเมนให้บอกว่าใช้ผู้ขายและระบบเดียวกันหรือไม่
• รายการปลั๊กอิน แท็ก และเครื่องมือวิเคราะห์หรือโฆษณาจากคนทำเว็บ พร้อมผลทดสอบการส่งข้อมูล
• ช่องทางที่ร้านใช้จริง เช่น เว็บไซต์ Marketplace LINE OA แบบฟอร์ม หรือแชตบอต
• ผู้ให้บริการรับชำระเงิน ขนส่ง คลังสินค้า CRM อีเมลการตลาด และผู้ดูแลระบบภายนอก
• กลุ่มลูกค้า ประเทศที่ขาย ภาษาที่ต้องใช้ และมีเด็กสมัครสมาชิกหรือเข้าร่วมกิจกรรมหรือไม่
• วิธีเก็บข้อมูลคำสั่งซื้อ สมาชิก และคำขอใช้สิทธิ รวมถึงสิ่งที่ร้านกำลังจะเปลี่ยนหรือเพิ่ม

ถามคนทำเว็บว่า “เว็บส่งข้อมูลอะไรให้ใคร และตัวไหนส่งก่อนกดยอมรับคุกกี้” แล้วขอรายการกับผลทดสอบ ไม่ต้องส่งรหัสผ่านหลังบ้านหรือข้อมูลลูกค้าจริงที่ไม่จำเป็นในข้อความแรก

ส่งข้อมูลทาง LINE @995iqtpa พิมพ์ “ร่างนโยบายเว็บ” หรือโทร 081-327-8551 สำนักงานเสนอขอบเขตและค่าบริการภายใน 1 วันทำการหลังข้อมูลครบ พร้อมหารือว่าจะเริ่มจากนโยบายหนึ่งฉบับหรือชุดเอกสารเว็บไซต์ หากมีปัญหาครอบคลุมข้อมูลทั้งองค์กร ดู บริการ PDPA ของยอดทิพย์ธรรม เพื่อเลือกขอบเขตให้ตรงงาน

ผู้เขียน นายเอกราช ทิพย์แมม คดีครอบครัว มรดก หนี้สิน และ PDPA

สาขาที่เชี่ยวชาญ: ครอบครัว · มรดกและพินัยกรรม · หนี้สินและบังคับคดี · คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล (PDPA)

ดูประวัติและช่องทางติดต่อผู้เขียน →

บทความนี้เป็นความรู้กฎหมายทั่วไปเพื่อความเข้าใจเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมายเฉพาะคดี ผลทางกฎหมายขึ้นอยู่กับข้อเท็จจริง เอกสาร และพยานหลักฐานของแต่ละกรณี ควรปรึกษาทนายความเพื่อประเมินเรื่องของท่านโดยเฉพาะ