โนติสให้เวลากี่วัน เลือก 7 วัน 15 วัน หรือ 30 วันอย่างไร

เห็นตัวอย่างโนติสให้เจ็ดวัน แต่อีกฉบับให้สามสิบวัน จึงไม่แน่ใจว่าควรเลือกเท่าไร โนติสให้เวลากี่วันต้องเริ่มจากเรื่องที่เรียกร้องและสิทธิที่จะใช้ต่อ ไม่ใช่เลือกเวลาสั้นที่สุดเพื่อเร่งให้ลูกหนี้กลัว

โนติสให้เวลากี่วัน ต้องแยกสิทธิที่จะใช้ก่อน

หนังสือหนึ่งฉบับอาจมีทั้งคำเตือนให้ชำระหนี้และคำให้แก้ผิดสัญญาก่อนเลิก ผลของสองเรื่องนี้ต่างกัน ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 204 เกี่ยวกับการผิดนัด ส่วนมาตรา 387 ให้ฝ่ายหนึ่งกำหนดระยะเวลาพอสมควรให้อีกฝ่ายชำระหนี้ก่อนใช้สิทธิเลิกเมื่อยังไม่ปฏิบัติ การเห็นตัวเลขในแบบฟอร์มไม่ได้แทนการตรวจองค์ประกอบเหล่านี้

ถ้ากฎหมายเฉพาะกำหนดขั้นต่ำ ต้องเริ่มจากขั้นต่ำนั้นและเงื่อนไขที่เกี่ยวข้อง เช่น มาตรา 560 ในกรณีชำระค่าเช่าเป็นรายเดือนหรือระยะยาวกว่านั้น ให้บอกกล่าวชำระภายในเวลาไม่น้อยกว่า 15 วันก่อนบอกเลิกเพราะไม่ชำระ ส่วนมาตรา 728 ให้ลูกหนี้มีเวลาชำระไม่น้อยกว่า 60 วันนับแต่ได้รับคำบอกกล่าวบังคับจำนอง ไม่ใช่เลือก 30 วันเพราะใช้บ่อยในงานทวงทั่วไป

• ระบุว่าต้องการทวงเงิน ให้ส่งงาน แก้ข้อบกพร่อง หรือบอกเลิก
• ตรวจว่าสิทธิเรียกร้องถึงกำหนดแล้วหรือยังและผิดนัดด้วยเหตุใด
• อ่านระยะและวิธีส่งตามสัญญาประกอบกฎหมายเฉพาะ
• กำหนดเวลาที่ทำได้จริงตามลักษณะหน้าที่ โดยไม่ลดขั้นต่ำตามกฎหมาย
• ระบุจุดเริ่มนับให้ชัดและเตรียมหลักฐานพิสูจน์วันนั้น

ตัวอย่างสมมติ ผู้ว่าจ้างต้องการให้ผู้รับเหมาแก้ระบบรั่วซึ่งต้องเข้าตรวจและจัดหาอะไหล่ การให้เวลาเพียงหนึ่งวันโดยไม่เปิดพื้นที่อาจไม่สอดคล้องกับการให้โอกาสแก้จริง ควรระบุรายการบกพร่อง นัดตรวจ และกำหนดที่เหมาะกับงาน โดยไม่สรุปว่าเจ็ดวันพอสำหรับงานซ่อมทุกชนิด

อีกตัวอย่างหนึ่ง ผู้ขายทวงใบแจ้งหนี้ที่ครบกำหนดแน่นอนแล้ว การให้เวลาติดต่อหรือชำระในหนังสือครั้งใหม่ต้องเขียนให้ชัดว่าจะมีผลอย่างไรต่อกำหนดเดิม ไม่ควรใช้ถ้อยคำเดียวกับคำตกลงเลื่อนกำหนดโดยไม่ตั้งใจ เพราะอาจเกิดข้อโต้แย้งเรื่องการผ่อนเวลา

จึงไม่มีสูตรว่าโนติสทุกฉบับต้อง 7 วัน 15 วัน หรือ 30 วัน เวลาที่เหมาะต้องอธิบายได้จากหน้าที่ สัญญา และกฎหมาย หากมีผู้ค้ำหรือจำนองร่วมด้วย ต้องตรวจผลต่อแต่ละคนแยก ไม่ใช้กำหนดเดียวให้ทุกฐานสิทธิโดยอัตโนมัติ

เงื่อนไขที่ทำให้ใช้เลขจากแบบฟอร์มไม่ได้

สัญญาบางประเภทมีขั้นบอกกล่าวเฉพาะ และบางกรณีอาจมีสิทธิเลิกโดยไม่ต้องให้เวลาแก้ตามข้อยกเว้น ต้องตรวจข้อเท็จจริงก่อน ไม่เพิ่มขั้นรอเองจนพลาดสิทธิ และไม่ข้ามขั้นที่จำเป็นเพราะเห็นอีกฝ่ายผิดสัญญาชัดแล้ว

กรณีเช่าซื้อต้องดูประเภททรัพย์ คู่สัญญา และประกาศที่ใช้บังคับกับสัญญานั้น ไม่เหมารวมว่าค้างสามงวดแล้วให้สามสิบวันใช้ได้ทุกฉบับ ส่วนผู้ค้ำประกันตามมาตรา 686 มีกรอบบอกกล่าวภายใน 60 วันนับแต่ลูกหนี้ผิดนัด ซึ่งเป็นหน้าที่เจ้าหนี้ในการแจ้ง ไม่ใช่ระยะรอให้ลูกหนี้ชำระแบบเดียวกับมาตรา 728

หากคู่กรณีตกลงเปลี่ยนวันชำระภายหลัง ต้องตรวจข้อตกลงล่าสุด ไม่ใช้วันจากสัญญาเดิมโดยไม่สนใจหลักฐานแก้ไข และอย่าอ้างว่าข้อตกลงทุกชนิดใช้ย่นกำหนดที่กฎหมายบังคับได้เสมอ

เลนส์ทนายยอดทิพย์ธรรม: เลขเท่ากันอาจนับคนละจุด

คนมักเข้าใจว่า คำว่า 60 วันในเรื่องผู้ค้ำกับจำนองหมายถึงให้ลูกหนี้รอเท่ากัน หรือคิดว่าลงวันที่จดหมายวันนี้แล้วเริ่มนับได้ทันที ความเข้าใจนี้ทำให้เลือกวันดำเนินคดีผิดแม้จำนวนวันดูถูกต้อง

กฎหมายมองว่า ต้องดูว่ากำหนดนั้นเป็นหน้าที่ของใคร ให้ทำอะไร และเริ่มจากเหตุใด เช่น วันผิดนัด วันที่รับหนังสือ หรือวันสิ้นรอบชำระค่าเช่า การเขียนหัวตารางเพียง “ครบกำหนด” โดยไม่ระบุฐานจึงไม่พอสำหรับตรวจขั้นตอน

จุดเสี่ยงจริง คือส่งหนังสือหลายฉบับที่ให้กำหนดขัดกัน หรือใช้วันฝากส่งแทนวันรับ ทั้งที่ข้อความผูกกับการรับ ควรทำเส้นเวลาหนึ่งชุดซึ่งอ้างถึงเอกสารแต่ละฉบับได้ และให้ทนายทบทวนก่อนใช้สิทธิที่อาศัยการครบกำหนด

มองสองฝั่งเมื่อเวลาที่ให้ชำระไม่ตรงกัน

การขอเวลาเพิ่มยังต้องดูว่าอีกฝ่ายตกลงหรือไม่และตกลงเงื่อนไขใด คำว่า “รับเรื่องไว้พิจารณา” อาจยังไม่ใช่การอนุมัติเลื่อนชำระ ควรเก็บคำตอบครบและให้ผู้มีอำนาจยืนยันข้อความที่เปลี่ยนสิทธิ

เจ้าหนี้อาจเปิดทางเจรจาได้โดยกำหนดให้ส่งข้อเสนอพร้อมเอกสาร แต่ต้องแยกกำหนดส่งข้อเสนอออกจากกำหนดชำระหรือแก้งาน เพื่อไม่ให้ผู้อ่านเข้าใจว่าติดต่อมาเพียงครั้งเดียวแล้วถือว่าปฏิบัติตามคำทวงครบ

วิธีนับวันต้องตรวจวันแรกและวันสุดท้าย

มาตรา 193/1 ให้ใช้หลักนับระยะเวลาตามกฎหมาย เว้นแต่มีกฎหมาย คำสั่งศาล ระเบียบข้อบังคับ หรือนิติกรรมกำหนดต่าง ส่วนมาตรา 193/3 โดยหลักไม่รวมวันแรกเมื่อกำหนดเป็นวัน สัปดาห์ เดือน หรือปี และมีข้อยกเว้นเมื่อเริ่มการตั้งแต่เวลาที่ถือเป็นเวลาเริ่มทำงานตามประเพณี จึงต้องตรวจข้อความและเหตุเริ่มจริง

มาตรา 193/8 วางหลักเมื่อวันสุดท้ายเป็นวันหยุดทำการตามประกาศทางการหรือตามประเพณี ให้เลื่อนไปวันเริ่มทำการถัดไปภายใต้กติกาที่ใช้กับเรื่อง ไม่ควรแปลงคำว่าเจ็ดวันเป็นเจ็ดวันทำการทุกครั้ง หรือถือว่าทุกกำหนดเลื่อนเหมือนกันโดยไม่ตรวจข้อยกเว้น

ใช้ตารางระบุวันที่รับ หลักฐานรับ จำนวนวัน ฐานกฎหมาย วันหยุดที่เกี่ยวข้อง และวันที่ตรวจ การนับจากวันรับต้องมีหลักฐานรองรับตามมาตรา 169 ก่อน ใช้เครื่องมือคำนวณเวลาช่วยคำนวณหลังระบุเงื่อนไข ไม่ให้ผลจากเครื่องมือแทนการตีความสัญญาหรือกำหนดเฉพาะคดี

จำนวนวันที่เพิ่มอาจกระทบยอด แต่ต้องมีฐานคิด

การให้เวลาเพิ่มไม่ใช่อำนาจตั้งค่าปรับใหม่เอง หากจะเรียกดอกเบี้ยหรือค่าเสียหายระหว่างนั้นต้องตรวจฐาน อัตรา วันเริ่ม และผลของข้อตกลงล่าสุดก่อน ไม่ใช้จำนวนวันในโนติสเป็นเหตุคิดเงินทุกประเภทพร้อมกัน

ตัวอย่างสมมติเพื่ออธิบายการคำนวณเท่านั้น หากเงินต้นที่ใช้คิดได้จริง 100,000 บาท อัตราดอกเบี้ยที่ตรวจแล้วว่าชอบ 5% ต่อปี และใช้ฐาน 365 วัน ช่วง 14 วันได้ 100,000 × 0.05 × 14 ÷ 365 = 191.78 บาท ตัวอย่างนี้ไม่ได้ยืนยันว่าทุกหนี้ใช้อัตรา 5% หรือเริ่มคิดตั้งแต่ส่งจดหมาย

ก่อนใส่ยอดต้องตรวจการชำระบางส่วนและรายการที่ใช้คิดดอกเบี้ยได้ หากมีเงินรับระหว่างรอกำหนด อาจต้องแบ่งช่วงคำนวณ ไม่คิดจากต้นเดิมเต็มช่วงโดยไม่ปรับ และไม่บวกค่าจ้างส่งโนติสเป็นหนี้ลูกหนี้โดยไม่มีฐานรองรับ

หลักฐานที่ช่วยตอบว่ากำหนดครบจริงหรือยัง

• สัญญาและข้อตกลงแก้วันชำระที่มีผลจริง
• หลักฐานหนี้ถึงกำหนดและเหตุผิดนัดหรือไม่ปฏิบัติ
• หนังสือทุกฉบับพร้อมวันที่และข้อความกำหนดเวลา
• หลักฐานรับหรือเหตุส่งคืนของแต่ละผู้รับ
• คำตอบขอเวลา ข้อเสนอ และคำยืนยันของผู้มีอำนาจ
• บัญชีชำระและเอกสารการแก้ไขงานระหว่างกำหนด

หากผู้รับหลายคนได้รับคนละวัน ให้ทำตารางแยก ไม่ใช้วันที่ผู้รับคนแรกเซ็นเป็นวันรับของทุกคน การส่งถึงบริษัท ลูกหนี้ และผู้ค้ำอาจมีหน้าที่กับจุดเริ่มต่างกัน ต้องระบุฐานะผู้รับในแฟ้มด้วย

เมื่อเอกสารขัดกัน ให้แก้ความคลาดเคลื่อนตามจริงก่อนสรุปผล เช่น จดหมายอ้างสิบห้าวันแต่ตารางท้ายระบุเจ็ดวัน การปล่อยข้อความขัดกันแล้วเลือกใช้ด้านที่ตนได้ประโยชน์ภายหลังเพิ่มความเสี่ยงต่อข้อโต้แย้ง

เรื่องใกล้เคียงที่ต้องคิดก่อนกำหนดเส้นตาย

ด้านการเลิกสัญญา ควรอ่านการให้เวลาแก้ผิดสัญญา เพราะครบจำนวนวันเพียงอย่างเดียวไม่ได้ตอบว่ามีสิทธิเลิกครบองค์ประกอบ ส่วนค่าเช่ารายเดือนอ่านหนังสือทวงค่าเช่าอาคารพาณิชย์ประกอบ

ด้านอายุความ การส่งคำทวงฝ่ายเดียวไม่ใช่เหตุสะดุดหยุดลงโดยตัวมันเองตามมาตรา 193/14 จึงต้องตรวจระยะรักษาสิทธิแยกจากเวลาที่ให้ชำระ ถ้ากำลังจะครบอายุความ ควรให้ทนายวางขั้นตอนทันที ไม่รอส่งจดหมายครบจำนวนครั้งที่คิดขึ้นเอง

ด้านบริการสัญญา หากต้องตกลงเลื่อนเวลาให้ตรวจผลต่อหลักประกันและผู้เกี่ยวข้องผ่านบริการธุรกิจและสัญญา ส่วนโครงคำทวงรวมอ่านคู่มือโนติสฉบับหลักเพื่อจัดข้อความให้ตรงเป้าหมาย

ทางไปต่อ: เลือกกำหนดจากฐานสิทธิก่อนส่ง

1. แยกวัตถุประสงค์คำทวงและสิทธิที่จะใช้ต่อ
2. ตรวจสัญญา ข้อกฎหมาย และขั้นต่ำเฉพาะ
3. เลือกเวลาที่สมเหตุสมผลและระบุจุดเริ่มนับ
4. จัดหลักฐานส่งรับพร้อมตารางนับวัน
5. ตรวจคำตอบ การชำระ และอายุความก่อนดำเนินขั้นต่อไป

ควรให้ทนายตรวจเมื่อมีผู้ค้ำหรือจำนอง ต้องเลิกสัญญา เอกสารหลายฉบับกำหนดวันขัดกัน หรือวันสุดท้ายอาจตรงวันหยุดที่มีเงื่อนไขเฉพาะ การเลือกเวลาอย่างมีที่มาช่วยให้คำทวงตรวจสอบได้มากกว่าการใช้คำว่าเร่งด่วนอย่างเดียว

สำนักงานกฎหมายยอดทิพย์ธรรมมีบริการร่างและส่งหนังสือบอกกล่าวทวงถามพร้อมตรวจเงื่อนไขเวลา เตรียมสัญญา ประวัติชำระ และหนังสือที่เคยส่ง แล้วติดต่อเพื่อประเมินขอบเขตงานก่อนกำหนดวันใช้สิทธิต่อ

ผู้เขียน นางสาวจุฑาทิพย์ เตี้ยบัวแก้ว ใบอนุญาตว่าความตั้งแต่ปี 2560

สาขาที่เชี่ยวชาญ: คดีแพ่งและการว่าความ · คดีอาญา · ที่ดินและอสังหาริมทรัพย์

ดูประวัติทีมทนายความ →

บทความนี้เป็นความรู้กฎหมายทั่วไปเพื่อความเข้าใจเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมายเฉพาะคดี ผลทางกฎหมายขึ้นอยู่กับข้อเท็จจริง เอกสาร และพยานหลักฐานของแต่ละกรณี ควรปรึกษาทนายความเพื่อประเมินเรื่องของท่านโดยเฉพาะ